Itsasoa laino dago

Itsasoa laino dago Baionako barraraino.

Nik zu zaitut maitiago txoriak beren umiak baino.

Gure oroiz aita dago lainopean gaueraino.

Nik zu zaitut maitiago arraintxuak ura baino.

Maritxu, nora zoaz?

Maritxu, nora zoaz eder galant hori?

Iturrira Bartolo, nahi badezu etorri.

Iturrian zer dago?

Ardotxo txuria.

Biok edango degu nahi degun guztia.

Maritxu zuregana biltzen naizenian,

poza sentitutzen det nere barrenian.

Bartolo, nik ere det atsegin hartutzen

ur bila noanian banauzu laguntzen.

Maritxu nere aurrez ez jarri serio,

zuri dizudalako zenbait amodio.

Par-irri gogozkoa egiten badezu,

bihotza atseginez betetzen didazu!

Haurrek dantza piskat egin dezaten, beraiek abestuz, hona hemen oso entzuna den Pello Josepe kantua:

Pello Josepe tabernan dala
haurra jaio da Larraunen.
Etxera joan da esan omen du:
ez da neria izanen,
beraren amak topa dezala
haur horrek aita zein duen.

Hau pena eta pesadunbria!
Senarrak haurra ukatu.
Pello Josepe, bihotz neria,
haur horrek aita zu zaitu;
haur horrentzako beste jaberik
ezin nezake topatu.

Gure txikiek txirula jotzen badakite, hemen dute aukera ederra abesti eder honetaz gozatzeko.

Isil-isilik dago
kaia barrenian,
ontzi txuri polit bat
uraren gainean. (Bis)

Goizeko ordubietan
esnatutzen gera,
arrantzaliak beti
joateko urrutira. (Bis)

Pasatzen naizenian
zure leihopetik,
negarra irtetzen zait
begi bietatik. (Bis)

Zergaitik, zergaitik,
zergaitik, zergaitik?
Zergaitik negar egin?
Zeruan izarra dago
Itsaso aldetik. (bis).

Bat, bat, bat, bart parrandan ibili
bart parrandan ibili.
Bi, bi, bi, ez naiz ondo ibili,
ez naiz ondo ibili.
Hiru, hiru, hiru, kolkua bete diru,
kolkua bete diru.
Lau, lau, lau, sardina bakalau.

Anteron txamarrotia,
Sinkerren bibotia,
haretxek ei dauka
preso tximinoia. (Bis)

Hau dek, hau dek,
hau dek umoria!
Kontsolatzeko,
kontsolatzeko,
euskaldun jendia!

Kalian gora,
kalian behera,
kalian gora xexenak!
ai, ai, ai, ai!
Kalian gora,
kalian behera,
kalian gora xexenak!
Kalian gora,
kalian behera,
kalian gora,
kalian behera,
kalian gora,
kalian behera,
kalian gora xexenak! (Bis)

Pintto-Pintto gure zakurra da ta,
Pintto-Pintto bere izena du.

Txuri-beltza da ta
ez du koska egiten
begi bat ixten du
jolastu nahi badu.

Pintto-Pintto…

Belarriak luze
isatsa jostakin
kalera irteteko
beti presarekin.

Pintto-Pintto…

Gure txakurtxoa
ez da ehiztaria
bere lagun ditu
txoritxo guztiak.

Pintto-Pintto…

Zaunkaka hastean
gaiztoa dirudi
axakatuz gero
doa beti ihesi.

Pintto-Pintto…

Saguak harrapatzen
trebea ez dugu
haiek ikustean
ihes egien du.

Ikusi mendizaleak
baso eta zelaiak,
mendi tontor gainera
igo behar dugu.

Ez nekeak
ezta bide txarrak.
Gora, gora, Euskal Herria!
A, a, a!
Gu euskaldunak gera,
Euskal Herrikoak!

Hemen mendi tontorrean
euskal lurren artean,
begiak zabaldurik,
bihotza erreta.
Hain ederra,
hain polita da-ta.
Gora, gora, Euskal Herria!
A, a, a!
Gu euskaldunak gera,
Euskal Herrikoak!